28 Eylül 2010 Salı

12 Eylül ve sonrası

Herşey çok mu geç oldu çok mu erken bilemiyorum . Aslına bakarsan 2 ay birini tanıyabilmek için çok kısa bir süreç ama biz birbirimize o kadar çok alıştık ki sanki yıllardır tanışıyormuş modundayız . Ve biribirimize o kadar çok benziyoruz ki bazen şaşırıp kalıyorum . Hep bu büyünün bozulacağından korkuyorum . Sanki biri gelecek maşallah demeyecek ve nazara gelecek ve bitecek .. Allah korusun tabi eğer böyle birşey olursa ben muhtemelen dayanamaz ölürüm . Neyse kötü şeyler değil iyi şeyler konuşma vakti zaten herşey çok güzel güzel hatta güzel ötesi .
12 Eylül bizim için heranlamda EVET demenin günüydü Sözümüz kesildi ve biz artık sözlü olduk bir adım daha yaklaştık birlikteliğe .. Rabbim herşeyi denk getirdi ve kolaylaştırdı şükürler olsun .. Ben normalde şanssız bir insanımdır işlerim hiç yolunda gitmez meşakkat = ben . o derece yani :) Ama seninle ilgili işlerim o kdar kolaylaştı ki mutlaka hayr vardı bunda . Hamdolsun ..
Bütün ailem seni çok sevdi bu benim için bir sevinç sebebi evet ama sevmeselerdi de hiç umrumda değildi . Ben sevdim kimse umrumda değil :) Gerçi sen öyle sevecen birisin ki sevmemeleri mümkün de değildi ..
Bir hafta sonra kuzenimin düğününe birlikte gittik başka bir duygu oluştu içimde herkes tebrik etti hala hayaldeyim sanki ..
Vee 25i olarak planladığımız nişan tarihimiz yengenin başka bir organizasyona katılma isteğiyle 24üne alındı . Gerçi 24 ünde de gelmedi ya olsun herşeyde vardır bir hayr. Bence herşey hala mükemmel gidiyor heran bir aksilik bekliyorum ama olmuyor . Yüzükleri amcan taktı ve güzel dualar etti artık gitgide yaklaşıyoruz sonuca kaldı 6 ay hadi bakalım şafak sayar gibi başlayalım. Bugün 28 Eylülse Mart sonuna kaldı 184 gün :)
En büyük korkum bu yaşadığım yoğun duyguların bitmesi beni üzmen senin de beni yeterince sevmemen .. Umarım bunlarımn hiçbiri olmaz aşkımız bir ömür boyu sürer..
Immmmm